SİNAN KARADENİZ
BETİRİS

Retinadaki görüntü lekesi
Görme sinirleri aracılığıyla beyne aktarıldı
Beynin görme alanı, gülen yüzün elektrokimyasal sinyalleriyle sarsıldı
Hipotalamus vücut ritmini ışık bilgisine göre ayarlarmış
Damarlarımda hızlı trenler, göğüs kafesimde karınca orduları

Yara acısı tazeyken anlaşılmazmış, sinapsların her an hatırlattığı ince sızı
Özgün bir beti yontuyordu belleğimde:  sağ eli üzüm salkımı, yanağı üstüne yaslı
Yüreğin akla açtığı savaş bu; aklın mağlubiyet sancısı
Biyokimyasal sürece yön veren kalbin tavan yapan çarpıntısı

Işık hücrelerinin taşıdığı sinyalleri çözerken çizildi beyin
Nedensiz mutluluk enzimleri dalga dalga yayıldı
Coşumu tutmak usul, taşmadan durmak asil, yanarken susmak acı
İmkânsız anlatmak, mikronluk bir lekenin başa açtığı işi

Görme eşiğine giren fotonların benliği alt üst edişi
Milimetrik alana düşen ışığın kalpte ivmelenişi
İris'in renkleri yeryüzüne boca edişinden sonra
Her şey, sert estetiğin vitrayına çarptı
Basamakların bir anda yürüyen merdivene dönmesi gibi
Her şey, baş döndüren siluetin girdabına aktı

Optik sinirler bütün sinirleri yendi
Ve acı, hayat dolu kıvrımlarla yükseldi çatlaktan
Ve yara, kendinden türev dizeler kurdu ölümsüz
Ve sır oldu, ruha düşen ateşin ıstırabı suda
Buzdan sokakların akışında cümlelerimiz hükümsüz

Belleğe yontulan betin, can oldu tene uzaktan

 

       11.12.20
        FATSA